Henryk Burzec w parkowej przestrzeni

Henryk Burzec urodził się 21 lutego 1919 roku w Międzyrzecu Podlaskim. Dzieciństwo spędził w Brześciu nad Bugiem. Od najmłodszych lat pragnął dążyć śladami dziadka i wuja i kształcić się w kierunku rzeźbiarskim. W 1936 roku rozpoczął naukę w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, gdzie poznał tajniki rzeźbiarstwa. Po wojnie podjął studia na krakowskiej ASP trafiając do pracowni Xawerego Dunikowskiego.

Ze swoimi rzeźbami zwiedził wiele europejskich krajów. W latach 60. zajął się sztuką plenerową. Wykonał m.in. kilka imponujących rzeźb dla Mielca. Dzieła: „Miotacz”, „Biegaczki”, „Lot”, „Radość życia” i „Tancerka” wykonane zostały w żelbetonie. Olbrzymie rzeźby były realizacją marzeń Burzca, który pragnął wypowiedzieć się artystycznie w monumentalnych formach. Największa z rzeźb – zatytułowana „Lot” – przedstawia wzbijającego się Ikara. Ma 10 m wysokości i 9 m rozpiętości skrzydeł. Do dziś stoi przed mieleckimi zakładami lotniczymi.

Począwszy od lat 70. artysta rzeźbił głównie w drewnie. Wykonał szereg rzeźb kameralnych, które prezentował od 1987 r. w autorskiej galerii.

Rzeźby Henryka Burzca po raz pierwszy w Międzyrzecu Podlaskim były eksponowane na wystawie zbiorowej w 2000 r., a później na jego autorskiej wystawie w Galerii Es w 2021 r. Już wtedy artysta wyraził chęć i wolę, aby zbiór jego rzeźb trafił do Międzyrzeca. Gdy w 2005 r. zmarł, cały jego majątek przejęła córka Ludomira, która zabrała rzeźby ojca do Nieporętu, gdzie mieszka. Spełniła jednak jego wolę. W 2009 r. 59 dzieł przetransportowano do Międzyrzeca. Od 2023 r. ekspozycję dzieł Burzca można podziwiać w odrestaurowanym pałacu Potockich.

W 2024 r. Miejski Ośrodek Kultury w Międzyrzecu Podlaskim otrzymał dofinansowanie z Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, dzięki któremu zrealizowano projekt „Henryk Burzec w parkowej przestrzeni”. Celem było wykonanie odlewu rzeźby „Kwiat cywilizacji” i umieszczenie jej na postumencie w parku otaczającym pałac, w miejscu powszechnie dostępnym i chętnie odwiedzanym.