Aleksandra Zuba-Benn

e-mail: olabenn@vp.pl

Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie oraz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W 1986 dyplom z gobelinu w pracowni prof. Magdaleny Abakanowicz. W 2010 doktorat artystyczny na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Od 1993 roku pedagog w Zespole Szkół Plastycznych w Tarnowie. W latach 2006-2008 wykładowca w Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach. Przynależność do ZPAP i Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Twórczego „Wiklina”.

Autorka 30 wystaw indywidualnych m. in.:
– L’Arsenal Galerie w Kaysersberg we Francji (2003),
– Traffic Galeria w Warszawie,
– Galerii 1 na KUL w Lublinie (2006),
– Dom Środowisk Twórczych, Galeria Sztuki Współczesnej „Pałac Zielińskiego” Kielce (2008),
– Muzeum Okręgowe „Galeria Piwnica” w Tarnowie (2010),
– Galerii BWA w Kielcach (2010),
– Galeria „U Piotra” Arboretum-Bolestraszyce w Przemyślu (2010),
– Galeria „Zielona” w Busku-Zdroju (2011).

Uczestniczyła w ponad 100 wystawach zbiorowych w Polsce, Francji, Irlandii, Ukrainie, Słowacji, Węgrzech, Belgii. Bierze udział w plenerach i seminariach z zakresu sztuki. Zajmuje się malarstwem i tkaniną unikatową. Prace w zbiorach: Muzeum Miniatury Tkackiej „Dar Pomorza” w Gdyni, Muzeum Rzemiosła w Krośnie, L’Arsenal Galerie Kaysersberg (Francja), Tarnobrzeskim Domu Kultury, Muzeum Okręgowym w Tarnowie, Centralnym Muzeum Włókiennictwa w łodzi.

Laureatka nagród:
– im. Agnieszki Sienkiewicz na XXIV Międzynarodowej Wystawie Poplenerowej Kowary 97 (1998),
– Prezydenta Miasta Tarnowa (2001, 2004, 2010),
– Dyrektora Wydziału Kultury m. Tarnowa (2005),
– Nagroda Specjalna Prezydenta Miasta Tarnowa na Międzynarodowym Triennale Malarstwa Regionu Karpat „Srebrny Czworokąt” Przemyśl (2006).

Piękno i smutek świata

Aleksandra Zuba-Benn nie odtwarza rzeczywistości, lecz stwarza magiczną przestrzeń, z której emanuje blask i emocjonalny smutek. Kiedy obcuję z jej malarstwem przypomina mi się taka oto myśl Johanna Wolfganga Goethego Sztuka jest pośredniczką rzeczy niewypowiedzianych. Dlatego niemądrą wydaje się chęć tłumaczenia jej przy pomocy słów. Ta refleksja poety szczególnie dotyczy tego rodzaju twórczości, jaką uprawia tarnowska artystka. To znaczy malarstwa posługującego się środkami właściwymi tylko dla tej dyscypliny sztuki, bez metafor i symboli oraz bez odwoływania się do motywów kulturowych. Autorka uprzytamnia bowiem to, co niewyrażalne w żadnym innym języku-niepochwytne wrażenia, odczucia i sytuacje. Przy czym struktury zewnętrzne płócien i przedstawione światy wydają się być w jej malarstwie wehikułem transportującym osobiste emocje i stany duchowe doznawane w codziennym bytowaniu. Dlatego w kontakcie z jej obrazami widz ma nieodparte wrażenie doświadczania subiektywnej autentyczności twórcy. (…) Większość kompozycji Benn to odrealnione pejzaże i wnętrza sytuujące się między światem znanym z potocznego doświadczenia a abstrakcją. Przy czym nie tyle ma znaczenia, co przedstawiają, lecz w jaki sposób i jakie komunikują sensy. (…) Kiedy widz przystępuje do konkretyzacji ukazanych przedstawień szybko orientuje się, iż w tej twórczości nie chodzi o odwzorowanie rzeczywistości, lecz o sytuacje egzystencjalne. Dla Benn najważniejsze wydają się być relacje: człowiek wobec najbliższego otoczenia, wobec przyrody, wobec innego. A także relacja „ja” – świat rozumiana jako stosunek do własnego istnienia… Odbiorca zatem, usensawiając oglądane prace, zaczyna również myśleć o własnym byciu w świecie, jego pięknie oraz o przemijaniu ludzi i rzeczy. Przy czym myślenie nie przesłania światła, w którym rzeczywistość obrazów jest zanurzona. (…) Tak właśnie oddziałuje na widza intrygujące malarstwo Benn. Barwne, prześwietlone światłem, pozornie radosne bazujące na intuicji i odczuciach autorki, ukazuje jakby rozbłyskający na moment i zapadający w nicość byt. Obok zachwytu nad istnieniem, skłania zatem również do pogłębionej refleksji nad sobą, światem i ludźmi.

Andrzej Haegenbarth, fragment tekstu zamieszczonego w katalogu wystawy „Sztuk 4”, BWA Galeria Miejska Tarnów 2005, Traffic Galeria Warszawa 2006.